Βιοενέργεια
Τι είναι η βιοενέργεια;
Βιοενέργεια είναι η αξιοποίηση της φυσικής βιολογικής ενέργειας κινούμενη από τα ενεργειακά κέντρα και τις νευροδιαβιβάσεις του εκτελεστή, η οποία έχει κυρίως ηλεκτρομαγνητική μορφή με παρόμοια χαρακτηριστικά της τεχνητής ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας (όπως ισχύς, εμβέλεια, διαμόρφωση και συχνότητα κύματος, διαμόρφωση και δομή μαγνητικών γραμμών και παλμικών δονήσεων σε περίπτωση που κινείται σε κατάσταση ρευστού ή μαζικού ενεργειακού πεδίου και διαπερατότητα επί της ανόργανης και οργανικής ύλης), μετατρέψιμη από φυσικές πηγές, όπως κοσμική ενέργεια, γεωακτινοβολία, καύσεις των τροφών και οξυγόνωση.
Η βιοενέργεια είναι μια μορφή ενέργειας σε πιο συμπυκνωμένη και ενισχυμένη κατάσταση σε σχέση με την κοσμική, η οποία γίνεται ανιχνεύσιμη από τεχνητούς αισθητήρες μετρήσεων (φωτογραφικό καταγραφής υπέρυθρης ακτινοβολίας της μεθόδου Kirlian, ραδιαισθητικές συσκευές, και έχουν υπάρξει ενδείξεις ότι γίνεται ανίχνευση από αισθητήρα συσκευής μέτρησης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας προερχόμενης από τεχνητές πηγές, σε υποδιαιρέσεις βαθμών της κλίμακας Gauss). Συνήθως κατευθύνεται μέσω διαλογιστικών, τεχνικών προγραμματισμού, παρόμοιες με την τηλεκινητική, προς συγκεκριμένη λειτουργική δράση, κάτι που μπορεί να ισχύει και στην εφαρμογή του σιάτσου, χαρακτηριστικό το οποίο προκαλεί ιδιαίτερη επιτάχυνση στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Στη συγκεκριμένη μέθοδο δύναται να προηγούνται τεχνικές επαγωγής και αφαίρεσης συσσωρευμένων ενεργειακών φορτίων, διαταραγμένης λειτουργικής κατάστασης (κατά ένα ποσοστό προέλευσης εξωτερικών περιβαλλοντικών ακτινοβολιών, μη συμβατής και προσαρμόσιμης στην φυσιολογική διαμόρφωση της φυσικής ενέργειας του δυναμικού των νευροδιαβιβάσεων και όποιας άλλης ενεργειακής ροής σε όλους τους κυτταρικούς ιστούς), τα οποία διατηρούν πληροφοριακά στοιχεία (χωρίς να είναι γνωστό μέχρι σήμερα εάν έχουν υπάρξει πλήρη αποδεικτικά στοιχεία βάσει εργαστηριακών πειραμάτων), κληρονομικών παραγόντων, μεταμοσχεύσεων, φαινόμενου μνήμης και επανάληψης συμπτωματικών αντιδράσεων από προγενέστερες παθήσεις, ή ακόμη και από τραυματισμούς και χειρουργικές επεμβάσεις, διαταραχές νευροδιαβιβάσεων ή γενικότερα εμπλοκή ελεύθερης κίνησης δυναμικού σε όλες τις κατηγορίες των κυτταρικών ιστών όπως των μυϊκών, διαταραχές ατομικής κυτταρικής ή ολικής οργανικής μαγνητικής πολικότητας και ισορροπίας κεντρομολικής – φυγοκεντρικής κίνησης δυναμικού, αφήνοντας ελεύθερη την ταχύτερη δράση της νέας κατάλληλα διαμορφωμένης ζωτικής ενέργειας.
Η παρεχόμενη ποσότητα ενέργειας έχει την ιδιότητα να διαμορφώνεται εκούσια ή ακούσια, ανάλογα την κατάσταση της διαταραχής που υπάρχει κάθε στιγμή, χαρακτηριστικό το οποίο τη διαφοροποιεί από τις μορφές ενέργειας που παράγονται από τεχνητές πηγές, με τυποποιημένες διαμορφώσεις και συχνότητες.
Η βιοενέργεια είναι μια μέθοδος που προκαλεί ιδιαίτερη επιτάχυνση βελτίωσης, κυρίως ψυχολογικών και διανοητικών διαταραχών, και σε πολλές περιπτώσεις άρση ανάκλησης μνήμης διαφορετικών καταστάσεων συνείδησης που προκαλούνται ή έχουν προκληθεί από λήψη κατασταλτικών ή ψυχοτρόπων ουσιών, και τη σημαντική αύξηση των πιθανοτήτων απεξάρτησης από αυτές.
Η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων στο φαινόμενο μεταφοράς και διατήρησης κωδικοποιημένων πληροφοριών από μορφές ενέργειας φυσικών ή τεχνιτών πηγών, (το πιθανότερο βάσει διαμόρφωσης κύματος που αντιπροσωπεύει την κατάσταση της πηγής από την οποία προέρχονται) κληρονομικών παραγόντων ή και μεταμοσχεύσεων (χωρίς αυτό να απορρίπτεται με βάση τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά και τα αποτελέσματα των πειραμάτων που αποτελούν ενδείξεις, υπολογίζοντας το ενδεχόμενο να έχουν υπάρξει πλήρη αποδεικτικά στοιχεία μέσω εργαστηριακών πειραμάτων, με τη συμμετοχή τεχνολογικού εξοπλισμού, χωρίς αυτό να είναι ευρέως γνωστό, που δύναται να προκαλέσουν μεταβολές συμπεριφοράς και χαρακτήρα, ψυχικές ή διανοητικές διαταραχές, εμφάνιση νέων συναισθηματικών βιωμάτων από μη συνειδητές καταστάσεις, αλλεργικές αντιδράσεις και συμπτώματα φαινομενικά παθολογικών αιτιών, περιορίζει τον έλεγχο των θεραπευτικών αποτελεσμάτων, τόσο της μεθόδου της βιοενέργειας όσο και των άλλων μεθόδων, στις κλινικές ή εργαστηριακές ιατρικές εξετάσεις, για την σύγκριση πριν και μετά από την εφαρμογή, της διαφοροποίησης και επαναφοράς της ομαλής διαμόρφωσης, και τη μέτρηση έντασης και εμβέλειας του βιοενεργειακού πεδίου του οργανισμού στις μεταβολές ενίσχυσης, ως προς την άμυνα κατά των εξωτερικών περιβαλλοντικών ακτινοβολιών, η οποία κατάσταση δύναται να διατηρηθεί είτε με τακτική επανάληψη συγκεκριμένων τεχνικών από τον ίδιο τον αποδέκτη, είτε με τη χρήση κρυστάλλων και άλλων ορυκτών με ιδιότητες συσσώρευσης βιοενέργειας που ενισχύει έναν ζωντανό οργανισμό με τον οποίο είναι σε επαφή.
